گاهي دلم براي خودم تنگ مي شود... و امشب يكي از همان شبهاست... دلم مي خواهد خودم را پرتاب كنم درون خودم... با خودم خلوت كنم... به صداي خودم گوش كنم... دلم مي خواهد از درخت خودم بالا بروم... از خودم ميوه بچينم و به خودم تعارف كنم... دلم مي خواهد من باشم و يك آينه... يك آينه... نه اينكه موهايم را ژل بزنم و اصلاح كنم... يك آينه كه با من صحبت كند و از خودم بگويد... فقط و فقط من باشم و خودم در يك سيالي بي انتها... با خودم خلوت كنم... اينها كه گفتم يعني آرامش...